عاشقانه ترین عشق

ستــــاره های کهکشـون - از بیـن صــد تــا آشیــــون

گـــــــــم شـــــــــده بــــــــود-یکی دیگه اما از یه جای دیگه

توی تاریکی شب از داغ عشق در تاب و تب-دلش خیلی گرفته بود

دنبال یکی میگشت که مثل گمشدِش باشه حس کنه از خودِش باشه

بیــــن اونــــا یــه احســاســی خیلــی شبیــــه بـــه عشــق باشــه

اونــــی کـــــه از آسمـــــون رنگیـــــن کمــــــون بــــــود امـــــا

دلش خیلـی تنگ شـده بـود دستــاش کـــه از سنگ شده بود

حســــی نــــداشت تکــــون بـده احساسشـــو بـــه یکـــی بگــــه

دلــــش میخواســــت تنهــــا باشــــــه آمیختــــه بــــا غمهـــا باشــه

گریــــه کنــــه تــــــو تنهــــائیش بســــوزه از ســـــوزِ آتیــــش

غمهـــــاشــــو بــــاور بکنــــه گریــــه شــــو از ســــر بکنــــه

دوباره فریاد بزنه شاکی بشه داد بزنه اشکاش بشن یه رودخونه همه بگن که مجنونه

باز بشکنه غرورشو بخواد سنگ صبورشو آفتاب بشه که روز بیاد بتابه با نور زیاد

خامــــــوش بشــــه تمــــوم بشــــه سیـــاهـــی آسمــــون بشـــه

مـــــــاهش بیاد، روشن بشـه یکــم از درداش کـم بشه

ستـــاره هـــاش بیـــان بیرون بتـــابن تـــوی آسمــــون

احساس دریــایی کنـــه بـــا موجــاش نقاشــی کنـــه

بره کنـــار ساحــل و بزنه حرفـــای دلــــو

بگه منم اون گمشده که بی تو بی خود از خوده

طبیبتــم کـــه در تبـــی یـــه جایـــی تــو دل شبــــی

از دل تـــو خبـــر دارم بدون خیلی دوســــتت دارم

جواب بده که مُردتم بدون که من گمشدتم...

اشک سردی تو چشاش بود

                                        اون نمی خواست بره اما...

                                        زنجیره اجبار به اش بود

                                                                         می شنیدم هق هقش رو

                                                                         که می گفت تا فردا بدرود

لحظه های تلخ بود اما

دل من منتظرش بود

                                      به سلامت ای همه کس

                                     می دونم که بر می گردی

                                                                        میدونم دلت همین جاست

                                                                         از دلم سفر نکردی

خیلی زود رفت لب جاده

اما من اونو می دیدم

                                   خداحافظ گفتنش رو

                                    خیلی روشن می شنیدم

                                                                        چند قدم مونده به بودن

                                                                         ذره ای نزدیک تر از من

سره وعوه مون نشستن

تشنه ی به  تو رسیدن

                                   بغض سردم نعره می زد

                                   خداحافظ عشق رویااااااااا

                                                                         می مونم تا بربگردی

                                                                           روی نیمکت لب دریاااااااا

دفتر عشـق که بسته شد

دیدم منم تموم شــــــــــــــــــــدم

خونم حلال ولی بـــــــــــــــــــــــــــــــــــدون

به پایه تو حــــروم شـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

اونیکه عاشـــق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

بد جوری تو کار تو مونده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

برای فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

تــــموم وســـعت دلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

بـه نــام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم

غـرور لعنتـی می گفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

بازی عشــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

از تـــو گـــله نمیکنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

از دســت قــــلبم شا کیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم

چــــــــراغ ره تاریکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم

دوســت ندارم چـشمای مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

فردا بــه آفـتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

آخـر ماجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه

دســت و دلـت نلـــــــــــــــــــــــــــرزه

بـزن تیر خــــــــــــــــــــلاص رو

از اون که عاشقـــــت بود

بشـنو این التماس رو

....................

...........

......

...

دوســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت دارم

دوست دارم که سری زنم گذشته ها را

دوست دارم به یاد اورم کودکیم را

آن دوران زیبا و به یاد ماندنی

آن دوران که لحظه لحظه اش زیباست

چه زیبا بود آن زمان که هیچ غمی نداشتیم

آن زمان که روزگار پرده زیبایش را بر ما فکنده بود

زندگی را آنچنان زیبا و قشنگ می دیدم

که غم و اندوه اندر دل ما جای نداشت

افسوس که رسم روزگا ر این گونه نیست

بلکه با تحول روزگار ما نیز دگرگون و متحول شدیم

پا به عرصه ای نهادیم که راهی برای فرار از آن نیست

در این دوره جز غم و اندوه و خاطرات چیز دیگری نیست

در این زمان ما فقط باید برای بقا بجنگیم

دوست دارم زندگی را

نه برای زنده بودن بلکه برای اوج گرفتن

پریدن به جای جای سرزمین خیال

دوست دارم همانند آن قطرهء آب باشم

که با صبر و بردباری دل کوه را می شکافد

و راه خویش را ادامه می دهد

دوست دارم دانهء گندمی باشم که در دل خاک تیره را می شکافد

و به زندگی خود روشنایی می بخشد

دوست دارم غنچه ء کوچکی باشم

که لباس خود را می درد و زیبایی خود را نمایان می کند

دوست دارم یه تکه ابر باشم

که جان خود را برای حیات دیگران نثار می کند

دوست دارم چون خورشید پهنهء آسمان تیره را بشکافم

دوست دارم چون باد عاشق و سرگردان باشم

اما چون آسمان یکدل و یکرنگ باشم

دوست دارم ترانه ای باشم

که خواندنش لرزه بر قلبها می زند

سکوت را دوست دارم سکوت عشق را

و آن لحظهء رویایی شکسته شدن این سکوت

شيريني ديدار بعداز فراق تو را انتظار ميكشم  دوري از تو برايم سخت بود و

 ملال اور اما شيريني  خنده هايت  تحمل فاصله ها را برايم اسانتر ميكرد 

حالا ديگرنزديك به توام  وجود نازنينت را حس ميكنم  خاطرات تلخ تنهايي و

 روزهاي  تكراري و بي كسي ام را دراين شهر از ياد برده ام   

   اينجا هوايش بوي تو رادارد  هر سو كه مينگرم توراميبينم كه لبخند به لب

 ايستاده اي و با چشمانت مرا فراميخواني همان چشماني كه شب وروز

هجرانشان رادر اشك نگاهم بر قلبم ميريختم 

چه شبها كه روياي دستان پرمهرت  خواب از چشمانم مي روبود و در دل

ظلمت شب تو را فرياد ميزدم

اري نازنينم   قلبم را به توباخته ام  قلبي كه زخم خورده  دشنه داغ بي وفايي

است  و ابراز علاقه تو مرحمي است  بر دردهاي ان.

حلقه عشقت بوسه گاه  لبهاي داغ من است         چه ساده عاشقت شدم .

صبورانه ميگذرانم اين چندروز را تا دوباره  جان بگيرم از ديدار تو.....